صبح است. اندوهی جانکاه دربرم گرفته است. 222روز از رفتنت که گذشت، تازه تب کرده ام.

صبح است (8) نویسنده مسلم شوبکلائی در دوشنبه سیزدهم آذر ۱۳۹۶ | صبح است. خواب تو را میدیدم. پشت پرچین خیال، سرت بر شانۀ روحالله، ورد زبانات شده بود: أَ وَفَیْتُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللهِ؟[1] [1]. اشاره دارد به بدن تیرباران شده صحابی امام حسین (علیهالسلام) و کلام آخر: «يَا بنَ رَسُولَ اللَّهِ! أَ وَفَيْتُ؛ ای پسر رسول خدا، آیا وفا کردم؟». (اللهوف، ص107-108)

صبح است. زندگی جاری است. و تو در گذری از زندگی تنهایم گذاشتی و از دور نظاره گری. مثل قایم باشک کودکی.

مویی بر رختخواب مردی نویسنده مسلم شوبکلائی در سه شنبه چهاردهم آذر ۱۳۹۶ | خیانت حلقۀ گمشدۀ دختر لوچ است، که دیگر دختر نیست. خیانت رقص آقازاده است دکۀ بابایش. خیانت خندۀ مستانۀ وندی شرمن به جوکهای ظریف است. خیانت واریز حقوقی است نجومی به حساب کاسب. خیانت خوابیدن مردی زنده است در میان گوری [!]. خیانت اسم رمز فتنهای رنگین است با فشار یک زن. خیانت پیدا کردن موی سیاه بلندی است در رختخواب مردی که موهای زنش بلوند بلند است. خیانت سردرگمی یک پسر است بر دوراهی: دوستدخترش دوستدختر دوستش. خیانت شاهکار پیری کوسه است. خیانت النگو دادن و بستنی خریدن است؛ شاید برجام. خیانت قصد یک عاشق پیر است برای ماندن، بعد از فوت زنش [!]. یا که نه، رسم رندانۀ یک عشوهگر است، در کنام شوهر، با پسری چت دارد. خیانت واژهای تکبعدی است که زیراکس شده.

تقدیرنامه نویسنده مسلم شوبکلائی در چهارشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۹۶ | تقدیرنامه برای پژوهشگر برتر رشتۀ علوم انسانی«اگر ژرفیابی و پژوهش نباشد، نتیجهای یکجا ایستادن، درجازدن، و با دنیای پیرامون خود بهتدریج بیگانهتر شدن است.»امام خامنهای (مدظلهالعالی)فرهیختۀ گرامیجناب آقای دکتر ...اینک، در برههای که فاصلۀ حق از باطل به مویی بند است و حفظ حق به نگهداشتن آتش بر کف دست میمانَد، از حضرتعالی که اندیشۀ خویش و قلم توانمندتان را در اختیار قرار دادهاید و خالصانه و مجاهدانه در عرصۀ پژوهش علوم انسانی اسلامی گامهای موفقی برداشتهای سپاسگزاریم و همت بلندتان را میستاییم.امید است جنابعالی و خانوادۀ گرامیتان همواره در سلامت باشید و به لطف الهی و تحت زعامت امام خامنهای (مدظلهالعالی)، توفیق روزافزونتان را شاهد باشیم.

ارزش تعلیم و تربیت نویسنده مسلم شوبکلائی در دوشنبه بیست و هفتم آذر ۱۳۹۶ | «مرد جوانی به نزد استادي میرود و به او میگوید: استاد، میخواهم شاگردت بشوم تا بتوانم مسیر درست زندگی را بیابم. استاد نگاه ژرفی به مرد جوان کرد و گفت: به نظر میرسد براي تعلیم دادن تو طلاي بسیاری لازم است. پس، مرد جوان وارد میدان زندگی شد و سالهاي سخت و طولانی را تلاش نمود تا طلاي کافی براي استاد فراهم آورد. آنگاه، دستاوردهایش را نزد آن مرد حکیم برد و پیش پاي او گذارد. استاد دانا نگاهی به مرد جوان کرد و او را پیرتر از آخرین باري که دیده بود یافت و گفت: مرا به این طلا نیازی نیست. مرد جوان با ناراحتی شروع به شکایت نمود که او صرفاً تعالیم استاد را اجرا کرده است ولی پیرمرد اجازۀ ادامۀ اعتراضها را به او نداد و گفت: اگر در طی تلاشهایی که براي به دست آوردن این طلاها انجام دادهاي چیزي نیاموخته باشی، من نیز نمیتوانم چیزي به تو بیاموزم و اگر آموختهای که به گنج مرادت باریافتهای!»